آموزش زبان کوردی

معرفی الفبای زبان کوردی:

زبان کوردی بر اساس دو رسم‌الخط آرامی و لاتین نوشته می‌شود. پس در حال حاضر زبان کوردی دو نوع الفبا دارد که ما به بررسی رسم‌الخط آرامی می‌پردازیم.

الفبای زبان کوردی بر اساس رسم‌الخط ئارامی از ۲۹حرف بی‌صدا و ۸ حرف صدادار تشکیل می‌یابد.

حروف بی‌صدا و صدادار:

۱- حروف بی‌صدا: حروفی که همیشه کلمه با آن‌ها آغاز می‌شود و معمولا در آن لب‌ها به هم برخورد می‌کنند.

ئــ / ب / پ / ت / ج / چ / ح / خ / د / ر / ڕ / ز / ژ / س / ش / ع / غ / ف / ڤ / ق / ک / گ / ل / ڵ / م / ن / و / هــ / ی

۲- حروف صدادار: حروفی که هیچ‌گاه کلمه با آن‌ها آغاز نمی‌شود و معمولا در آن لب‌ها به هم برخورد نمی‌کنند.

ــا / و / وو / ــیــ ـــی / ــه / ـێـ ـێ / ـۆ


تفاوت‌های اولیه با زبان فارسی:

۱- در زبان کوردی:

برای حروف (ت / ط) تنها از حرف (ت) استفاده می‌شود.

برای حروف (ث / س / ص) تنها از حرف (س) استفاده می‌شود.

برای حروف (ذ / ز / ظ / ض) تنها از حرف (ز) استفاده می‌شود.

۲- نوشتار زبان کوردی متفاوت از زبان فارسی، بر اساس گفتار شکل می‌گیرد. برای مثال در زبان فارسی کلمه (خواهر) که از ( خ + و + ا + ه + ــَـ + ر ) تشکیل شده است (خواهر) نوشته اما (خاهر) خوانده می‌شود در صورتی که در زبان کوردی هر طور نوشته شود همانطور نیز خوانده می‌شود و برعکس که یکی از ویژگی‌های عالی زبان کوردی است.

۳- در زبان فارسی تعدادی از حروف صدادار نوشته نمی‌شوند اما تلفظ می‌گردند مانند حروف صدادار ــــَـــ فتحه / ــــِـــ کسره / ــــُـــ ضمه در صورتی که در زبان کوردی صدا‌ها نیز به حرف تبدیل می‌شوند.

در زبان کوردی حرفی وجود ندارد که نوشته شود اما خوانده نشود به عبارت ساده‌تر نوشتار براساس گفتار شکل می‌گیرد. مثلا جمله فارسی (من خیلی گشنه هستم) را با الفبای زبان کوردی به این صورت می‌نویسیم (مه‌ن خێیلی گۆشنێ هه‌سته‌م)


۱- صدای ــــَـــ (فتحه)

این صدا را در زبان کوردی بصورت حرف (ــه / ه) نوشته می‌شود.

در زبان فارسی صدای فتحه تلفظ می‌شود اما روی کلمه اعراب گذاری نمی‌شود اما در زبان کوردی هم تلفظ می‌شود و هم نوشته می‌شود.

فارسی => کوردی

سرد ( س + ــَـ + ر + د ) => سەرد ( س + ـه + ر + د )

درد ( د + ــَـ + ر + د ) => دەرد ( د + ه + ر + د )

زهر ( ز + ــَـ + هـ + ر ) => زەهر ( ز + ه + هـ + ر )

مشاهده می‌گردد که صدای ــــَـــ فتحه تبدیل به شکل نوشتاری (ه / ــه) شده است.

سبد (سه‌به‌د) – مملکت (مه‌ملێکه‌ت) – آرش (ئاره‌ش) – اسب (ئه‌سب)

مثالهای کوردی (خەم – خەفەت – دەگمەن – فەرهەنگ – مەهەستی)

۲- صدای ــــِـــ (کسره)

این صدا را در زبان کوردی بصورت (ـێـ / ــێ) می‌نویسند.

در زبان فارسی صدای کسره تلفظ می‌شود اما روی کلمه اعراب گذاری نمی‌شود اما در زبان کوردی هم تلفظ می‌شود و هم نوشته می‌شود.

فارسی => کوردی

زرشک ( ز + ــِـ + ر + ــِـ + ش + ک ) => زێرێشک ( ز + ـێـ + ر + ـێـ + ش + ک )

بهشت ( ب + ــِـ + هـ + ــِـ + ش + ت ) => بێهێشت ( ب + ـێـ + هـ + ـێـ + ش + ت )

درز ( د + ــِـ + ر + ز ) => دێرز ( د + ـێـ + ر + ز )

مشاهده می‌گردد که صدای ــــِـــ (کسره) تبدیل به شکل نوشتاری (ـێـ / ــێ) شده است.

دفاع (دێفاع) – بهنام (بِێهنام) – کلاس (کێلاس) – انسان (ئێنسان)

مثالهای کوردی (دێ – سێ – خێر – شێت – تێر)

۳ – صدای ــــُـــ (ضمه):

این صدا را در زبان کوردی بصورت (ـۆ / ۆ) می‌نویسند.

در زبان فارسی صدای ضمه تلفظ می‌شود اما روی کلمه اعراب گذاری نمی‌شود اما در زبان کوردی هم تلفظ می‌شود و هم نوشته می‌شود.

فارسی => کوردی

لرد ( ل + ــُـ + ر + د ) => لۆرد ( ل + ـۆ + ر + د )

پشت ( پ + ــُـ + ش + ت ) => پۆشت ( پ + ـۆ + ش + ت )

برد ( ب + ــُـ + ر + د ) => بۆرد ( ب + ـۆ + ر + د )

مشاهده می‌گردد که صدای ــُـ (ضمه) تبدیل به شکل نوشتاری (ـۆ / ۆ) شده است.

استخوان (ئۆستۆخان) – عصاره (عۆسارێ) – مسلمان (مۆسه‌لمان)

مثالهای کوردی (زۆر- بۆر -نۆ – بۆنمۆن)

۴- صدای (ــوو / وو) (صدای اوی کشیده)

(مانند حرف «واو» درکلمه «مو») این صدا را در کوردی بصورت (ــوو / وو) می‌نویسند.

در زبان فارسی نیز این صدا هم تلفظ می‌شود و هم نوشته می‌شود اما با این تفاوت که در زبان فارسی برای صدای (اوی کشیده) هم از «و» استفاده می‌شود.

در زبان فارسی هم برای (و) کوتاه مثل (شوک) و هم برای (و) بلند (وو کوردی) مثل (تووران) تنها از حرف (و) استفاده شده است اما در زبان کوردی این دو بعنوان دو حرف جدا بکار می‌روند. (جووتیار – تووران) – (بولبول – سوخمه)

مثالهای زیر از و بلند (وو) هستند.

فارسی => کوردی

رود ( ر + و + د ) => روود ( ر + وو + د )

شور ( ش + و + ر ) => شوور ( ش + وو + ر )

نور ( ن + و + ر ) => نوور ( ن + وو + ر )

مثالهای کوردی (لووت – توور – جووت – پووت – بوون)

۵- حرف (ئــ):

تقریبا معادل همزه (ء) در زبان فارسی است. در زبان کوردی بصورت بسیار خفیف ادا می‌شود و همیشه در ابتدای کلمات کاربرد دارد. همچنین به تمامی مصوت‌ها هم می‌چسبد.

در زبان کوردی هیچ کلمه‌ای با الف شروع نمی‌شود بلکه باهمزه (ئـ) شروع می‌شود.

(ئـ + ـا): آزاد (ئازاد) – آوات (ئاوات) – آگر (ئاگر) – آش (ئاش) – آکام (ئاکام)
(ئـ + ـه): اسب (ئه‌سب) – اردلان (ئەردەڵان) – ابر (ئه‌بر)
(ئـ + ـێـ): انسان (ئێنسان) – استغفار (ئێستێغفار) – اصفهان (ئێسفه‌هان)
(ئـ + ـۆ): استخوان (ئۆستۆخان) – امید (ئۆمید) – اسطوره (ئۆستوورێ)
(ئـ + ـوو): اوستا (ئووستا)
(ئـ + ـیـ): ایمان (ئیمان) – ایلام (ئیلام) – ایران (ئیران)
(ئـ + بزرۆکه): ئسپار، ئستران

مثالهای کوردی (ئێوارە، ئێرە، ئێوە، ئێستا، ئێسک، ئۆخەی، ئۆغر، ئۆقرە، ئی‌تر)

۶- حرف (ڕ):

تلفظ این حرف معمولا برای غیر کرد‌ها بسیار سخت است. زیرا این حرف در زبان فارسی وجود ندارد و بصورت (ڕ) کلفت تلفظ می‌شود. برای تلفظ صحیح باید زبان کمی عقب‌تر از دندان‌ها قرار گیرد و بخشی از نوک زبان با پشت دندانهای بالا بچسبد. این حرف مشدد و ادامه دار تلفظ می‌شود.

از لحاظ نوشتاری نشانهٔ (۷) هفت کوچک در زیر (ر) بصورت (ڕ) قرار می‌گیرد که برای جداسازی این حرف از حرف «ر» که نازک‌تر تلفظ می‌شود لازم است.

نکته بسیار مهم: چون در زبان کوردی هیچ کلمه‌ای با «ر» نازک شروع نمی‌شود هرگاه کلمه ایی با حرف «ر» شروع شود حتما آوای (ڕ) را دارد معمولا در ابتدای کلمه نشانه (۷) را قرار نمی‌دهند اما اگر «ڕ» بزرگ در وسط یا آخر کلمه بکار برود حتما باید بصورت (‌ ــڕ / ڕ) نوشته شود. و علامت «۷» در زیر حرف (ر) است نه بالای آن یصورت (ڕ) پس حتما هرگاه در اول جمله بود «ڕ» است اما در وسط جمله شاید «ر» شاید «ڕ» باشد.

حرف (ر): باران، کاروان، شار، دار، سەربەرز

حرف (ڕ): ڕێوی، ڕەش، ڕزگار، مەڕ

۷- حرف (ڤ: ڤـ ـڤـ ـڤ ڤ):

تلفظ این حرف دقیقا مانند تلفظ حرف (وی = V) در انگلیسی می‌باشد. فارس زبان‌ها نیز حرف (و) در ابتدای کلمات را به همین صورت تلفظ می‌کنند مانند تلفظ (و) در کلمه (ورود).

تلفط حرف (ڤ) مترادف حرفی بین (و – ف) می‌باشد.

الان حرف V انگلیسی را تلفظ کنید. این‌‌‌ همان (ڤ: ڤـ ـڤـ ـڤ ڤ) است.

واتیکان (ڤاتیکان) – ورود (ڤۆرود) – ولی (ڤه‌لی) – (view = ڤیو) – (move = موڤ)

مثالهای کوردی (تاڤگه‌- مرۆڤ – ئەڤین- ئەڤیندار – هەڤاڵ)

۸- حرف (ڵ):

شاید سخت‌ترین حرف برای تلفظ همین حرف باشد. این حرف در زبان فارسی وجود ندارد. برای تلفظ آن بخش بیشتر از زبان نسبت به تلفظ حرف (ل) زبان به سقف دهان می‌چسبد و کمی پایین‌تر از نوک زبان نیز به دو طرف داخل دهان نزدیک می‌شوند. همچنین برای جداسازی از حرف (ل) که نازک تلفظ می‌شود روی این حرف نشانه (۷) هفت کوچک قرار می‌گیرد.

نویسه (ل): لاله (لالێ) – لابد (لابۆد) – لشکر (له‌شکه‌ر)

نویسه (ڵ): (able = ئێی بڵ) – (handle = هه‌ندڵ) – (apple = ئه‌پڵ)

مثالهای کوردی (لووس، لۆکە، پشیلە) (ئاڵۆز، که‌ڵ، شەتڵ، چەقه‌ڵ)

هیچ کلمه‌ای در زبان کوردی با آوای (ل غلیظ یا ڵ) آغاز نمی‌گردد و اگر کلمه‌ای با (ل) شروع شود حتما (ل نازک) است، که در ابتدای آن کلمه استفاده شده است.

۱- تمام کلماتی که در زبان کوردی با «ل» شروع می‌شود حتما «ل» کوچک است.

۲- تمام کلماتی که در زبان کوردی با «ر» شروع می‌شود حتما «ڕ» بزرگ است.

در زبان کوردی حروف تلفظ (ح / ع / غ / ق / و) کاملا مشخص و بارز است و می‌توان گفت شبیه عربی تلفظ می‌شود.

اگر بخواهیم جملات زیر را به کوردی بنویسیم به شکل زیر می‌شود.

ستاره‌های آسمان بزرگ و دور هستند (سێتارێ هایێ ئاسمان بۆزۆرگ ڤە دوور هەستەند)

رنگ کفشت خیلی قشنگه (رەنگێ کەفشێت خێیلی قەشەنگێ)


ضمایر مستقل – ڕێناوه‌ سه‌ربه‌خۆکان:

شخص / که‌س
مفرد / تاک
جمع / کۆ
اول / یه‌که‌م
من / من
ما / ئێمه
دوم / دووه‌م
تو / تۆ
شما / ئێوه
سوم / سێیه‌م
او / ئه‌و
آن‌ها / ئه‌وان


حالت نکره یا نامعلوم – مقایسه فارسی با کوردی:

هرگاه بخواهیم که در زبان کوردی اسمی را نکره کنیم به آخر آن نشانه (ێ) یا (ـێک) را اضافه می‌کنیم و اگر اسم به حروف صدادار ختم شود به أخرش نشانه (ـیه‌ک) می‌افزاییم.

شخص = که‌س (یک شخص – شخصی) – (که‌سێک که‌سێ)

کتاب = کتێب (یک کتاب – کتابی) – (کتێبێک کتێبێ)

مرد = پیاو (یک مرد – مردی) – (پیاوێک پیاوێ)

چراغ = چرا (یک چراغ چراغی) – (چرایه‌ک)

(من یک کتاب می‌خوام = کتێبێکم ده‌وێ)
(تو یک کتاب می‌خوای = کتێبێکت ده‌وێ)
(او یک کتاب = کتێبێکی)
(ما یک کتاب = کتێبێکمان)
(شما یک کتاب = کتێبێکتان)
(ان‌ها یک کتاب = کتێبێکیان)

در زبان کوردی برخلاف فارسی ضمایر متصل در دو حالت معرفه و نکره تفاوت دارند.

ضمایر متصل (درحالت نکره کوردی) – ڕێناوه‌ لکاوه‌کان له‌ دۆخی نه‌ناسراو:

اوّل شخص مفرد = اسم + (-َ م)، مانند لباسم – در کوردی = اسم + (م) – لباسم

دوم شخص مفرد = اسم + (-َ ت)، مانند لباست – در کوردی = اسم + (ت) – لباست

سوم شخص مفرد = اسم + (-َش)، مانند لباسش – در کوردی = اسم + (ی) – لباسی

اوّل شخص جمع = اسم + (-ِمان)، مانند لباسمان – در کوردی = اسم + (مان) – لباسمان

دوم شخص جمع = اسم + (-ِتان)، مانند لباستان – در کوردی = اسم + (تان) – لباستان

سوم شخص جمع = اسم + (-ِشان)، مانند لباسشان – در کوردی = اسم + (یان) – لباسیان

وضعیت بالا در زبان فارسی هم در حال نکره (نا‌شناس) هم در حال معرفه یکسان است‌ام در زبان کوردی در صورت معرفه (‌شناس) به صورت زیر است.


طریقه معرفه کردن اسم‌ها در زبان کوردی:

۱- اسمی که به حروف بیصدا ختم شده است + (ـه‌که‌)

سیب = سێو + ـه‌که‌ (سێوه‌که‌: سیب معلوم و مشخص)

پیراهن = کراس + ـه‌که‌ (کراسه‌که‌: پیراهن معلوم و مشخص)

گل = گوڵ + ـه‌که‌ (گوڵه‌که‌: گل معلوم و مشخص)

۲- اسمی که به حروف صدادار (ا، ه) ختم شده‌ باشد + (که‌)

عکس = وێنه‌ + که‌ (وێنه‌که‌: عکس معلوم و مشخص)

در = ده‌رگا + که‌ (ده‌رگاکه‌: در معلوم و مشخص)

کفشدوزک = شه‌مامه‌ + که‌ (شه‌مامه‌که‌: کفشدوزک معلوم و مشخص)

چراغ = چرا + که‌ (چراکه: چراغ معلوم و مشخص)

۳-اسمی که به حروف صدادار (ی – ێ) ختم شده‌ باشد + (یه‌که‌)

چشمه = کانی + ـه‌که‌ (کانییه‌که‌: ماهی معلوم و مشخص)

هندوانه‌ = شوتی + ـه‌که‌ (شوتییه‌که‌: هندوانه‌ معلوم و مشخص)

روستا = دێ + ـه‌که‌ (دێیه‌که‌: روستای معلوم و مشخص)

نمک = خوێ + ـه‌که‌ (خوێیه‌که‌: معلوم و مشخص)


ضمایر متصل (در حالت معرفه کوردی) – ڕێناوه‌ لکاوه‌کان له‌ دۆخی ناسراو:

اوّل شخص مفرد = اسم + (ــه‌که‌م) – لباسه‌که‌م (لباس من-معلوم)

دوم شخص مفرد = اسم + (ــه‌که‌ت) – لباسه‌که‌ت (لباس تو- معلوم)

سوم شخص مفرد = اسم + (ــه‌که‌ی) – لباسه‌کهٔ (لباس او- معلوم)

اوّل شخص جمع = اسم + (ــه‌که‌مان) – لباسه‌که‌مان (لباس ما- معلوم)

دوم شخص جمع = اسم + (ــه‌که‌تان) – لباسه‌که‌تان (لباس شما- معلوم)

سوم شخص جمع = اسم + (ــه‌که‌یان) – لباسه‌که‌یان (لباس انها- معلوم)


طریقه جمع کردن اسم در زبان کوردی:

۱- اسم معرفه باشد یا اسم به حروف بیصدا ختم شده‌ است + (ـان) مثلا:

(خانه مشخص و معلوم = ماڵه‌که‌ – خانه‌ ها = ماڵه‌کان)

(درخت مشخص و معلوم = داره‌که‌ – درخت ها = داره‌کان)

(کتاب مشخص و معلوم = کتێبه‌که‌ – کتابها = کتێبه‌کان)

(پروانه ‌مشخص و معلوم = په‌پوله‌که‌ – پروانه‌ها = په‌پوله‌کان) ‌

پسر = کوڕ + ان: کوڕان (پسر‌ها) – مرد = پیاو + ان: پیاوان (مرد‌ها)

سنگ = به‌رد + ان: به‌ردان (سنگ‌ها) – دختر = کچ + ان: کچان (دختر‌ها)

سال = ساڵ + ان: ساڵـان (سال‌ها) – روز = ڕۆژ + ان: ڕۆژان (روز‌ها)

۲- اسمی که به حروف صدادار (ا، ۆ، ێ، ی) ختم شده‌ + (ـیان)

ماهی = ماسی + ـیان: ماسییان (ماهی‌ها)

برادر = برا + ـیان: برایان (برادر‌ها)

عقاب = هه‌ڵۆ + ـیان: هه‌ڵۆیان (عقاب‌ها)

روستا = دێ + ـیان: دێیان (روستا‌ها)

۳- اسم + (گه‌ل) – بیشتر در نوار جغرافیایی (سقز-سنندج-جوانرود)

(دختر = کچ یا که‌نیشک + گه‌ل: که‌نیشکگه‌ل: دختر‌ها)

(بچه = مناڵ + گه‌ل: منالگه‌ل: بچه‌ها)

(پسر = کوڕ + گه‌ل = کوڕگه‌ل: پسران)

(بهم = پێم – به من = وه‌ من)

(بهت = پێت – به تو = وه‌ تۆ)

(بهش = پێی – به‌ او = وه‌ ئه‌و)

(به‌مان، بهمون = پێمان – به‌ ما = وه‌ ئێمه‌)

(به‌تان، بهتون = پێتان – به شما = وه‌ ئێوه‌)

(به‌شان، بهشون = پێیان – به‌ ان‌ها = وه‌ ئه‌وان)

(این = ئه‌مه‌ – آن = ئه‌وه – اینها = ئه‌مانه – آنها = ئه‌وانه‌ – اینهاشون = ئه‌مانیانه – اونهاشون = ئه‌وانیانه – اینهایی که = ئه‌مانه‌ وا – اونهایی که = ئه‌وانه‌ وا)

(اینجا = ئێره‌، ئه‌یرا – دراینجا = له‌ ئه‌یرا، لێره، له‌ئه‌یرانه‌ – اونجا = ئه‌وێ، ئه‌وێنه‌ – در اونجا = له‌ ئه‌وێ، له‌وێ، له‌وێنه – اینطور، آنطور، اینجور، آنجور = ئاوا، ئاواینه‌)

(خودم = خۆم – خودت = خۆت – خودش = خۆی – خودمان = خۆمان – خودتان = خۆتان – خودشان = خۆیان)

(من هم = منیش – تو هم = تۆیش – او هم = ئه‌ویش – ما هم = ئێمه‌یش – شما هم = ئێوه‌یش – اون‌ها هم = ئه‌وانیش)


قید زمان در زبان کوردی – ئاوه‌ڵکاری کات له‌ زمانی کوردی:

(هم اکنون، الان = ئێستا) _ (بعدا = دوایی) _ (قبل = پێش) _ (بعد = پاش)

(فردا = سبه‌ی، سبه‌ینێ، سۆحا) _ (امروز = ئیمڕۆ) _ (دیروز = دوێنێ، دوێکه) ‌

(صبح = به‌یانی) _ (ظهر = نیوه‌ڕۆ) _ (بعدازظهر = دوانیوەڕۆ) _ (شب = شه‌و)

(عصر = ئێوارە) (چند روزدیگر = چه‌ن ڕۆژی‌تر) _ (به‌ این زودی ها = به‌م زووانه) ‌

(امسال = ئیمساڵ) _ (پارسال = پاڕه‌که‌، ساڵی پار) _ (سال دیگر = ساڵێکی‌تر)

(از گذشته = له‌مێژه‌) _ (قبلا = ئه‌وساکان) _ (ازون موقع = له‌وساوه‌، له‌وکاته‌وه‌)

‌(درحالی که = له‌کاتێکدا) _ (پس از، بعد از = له‌ پاش، دوای ئه‌وه‌)

(وقت = کات) _ (لحظه = سات) _ (دوران = سه‌رده‌م)


قید مکان در زبان کوردی – ئاوه‌ڵکاری شوێن له‌ زمانی کوردی:

(بالا = سه‌ر-بان) _ (پایین = خوار) _ (زیر = ژێر) _ (قبل = پێش) _ (بعد = پاش)

(اینجا = ئێره‌، ئه‌یرا) _ (دراینجا = له‌ ئه‌یرا، لێره) _ (درکنار = له‌ ته‌نیشت) ‌

(اونجا = ئه‌وێ، ئه‌وێنه) _ (در اونجا = له‌ ئه‌وێ، له‌وێ، له‌وێنه)

(در برابر = له‌به‌رامبه‌ر) _ (بین، درمیان = نێوان، له‌نێوان)

(اطراف = ده‌وروبه‌ر) _ (بدون = بێ) _ (خارج، خارج از = ده‌ر، له‌ ده‌ره‌وه‌ی)

(داخل، در داخل = ناو، له‌ناوی) _ (کنار = ته‌نیشت، پال)


قید کمیت در زبان کوردی – ئاوه‌ڵکاری چه‌ندێتی له‌ زمانی کوردی:

(خیلی، زیاد = زۆر، گه‌لێ، فره)

(کم = که‌م، نه‌ختێ)

(یه‌ ذره = تیسکێ)

(مبلغی، مقداری = بڕێک)

(تعدادی = هه‌ندێک)

(قسمتی = به‌شێک)


قید کیفیت در زبان کوردی – ئاوه‌ڵکاری چۆنیه‌تی له‌ زمانی کوردی:

(خوب / به خوبی = باش، چاک، خاس / به باشی، به‌چاکی، به‌خاسی)

(عصبانی / باعصبانیت = تووڕه‌ / به‌ تووڕه‌یی)

(عاقل / عاقلانه = ژیر / ژیرانه)

(عجله / باعجله = په‌له‌ / به‌ په‌له‌)

(همه‌ = هه‌موو، گشت)

(همه‌ی = هه‌مووی، گشتی)

(چیز = شت، هین)

(بد = گه‌ن، خراپ)

(زیبا = جوان)

(به‌ شدت = به‌ توندی)

(مثل مرد = پیاوانه‌)

(کدامیک = کامیان)

(اما = به‌ڵام) – (اگر = ئه‌گه‌ر، ئه‌ر) – (با = له‌گه‌ڵ، ته‌کی)

(متاسفانه = به‌ داخه‌وه) _ (چطور = چۆن) _ (برای = بۆ) _ (از = له‌) ‌

(از طریق = له‌ڕێگای) _ (به‌ علت = به‌هۆی) _ (درمورد، درباره = سه‌باره‌ت به‌)

(دوباره = دیسان) _ (یک دفعه = یه‌ک جار، جارێک) _ (همچنین، همینطور = هه‌روه‌ها)

(علاوه‌ بر = سه‌ره‌ڕای / علاوه‌براین = سه‌ره‌ڕای ئه‌مه‌) _ (همانطور = هه‌روه‌ک)

(تنها = ته‌نیا، به‌س) _ (اینقدر = ئه‌وه‌نده‌) _ (دیگر = ئی‌تر) _ (هرگز، اصلا = قه‌ت)

(بخاطراینکه = له‌به‌رئه‌وه‌ی) _ (به‌جز، غیر از = بێجگه‌ له‌، جگه‌له‌، جیا له‌)

(چقدر = چه‌نێ، چه‌نێک) _ (حتی = ته‌نانه‌ت) _ (مطمئنا = به‌دڵنیاییه‌وه‌)


احوالپرسی‌های معمولی به زبان کوردی:

سلام خوش آمدی، بفرما: سڵاو خۆش هاتی، فه‌رموو

وقتت به خیر رفیق: ئه‌م کاته‌ت باش هاوڕێ

وقتت بخیر، برادرم، چطوری؟: ده‌مباش، براکه‌م، چۆنی

اوضاع و احوالت چطوره؟: ده‌نگوباست چۆنه‌؟

پیدات نیست؟ کجایی؟: دیارت نیه؟ له‌ کوێی؟ ‌

مشغول چه کاری هستی؟: سه‌رقاڵی چ ئیشێکی؟

داری چکار می‌کنی؟: خه‌ریکی چی ئه‌که‌ی؟

واقعا خسته نباشی: به‌راستی ماندوو نه‌بی

خوب: خاس، باش، چاک

بد: گه‌ن، خراپ

خیلی ممنون، همچنین: زۆر سپاس، هه‌روه‌ها

خوبی از خودته، خیلی مردی: خاسی له‌ خۆته‌، زۆر پیاوی

‌پدر و مادرت خوبن؟ سلامتن؟: دایک و باوکت چاکن؟ ساقن؟

تنت سلامت باشه‌، چشمم روشن: له‌شت ساق بێت، چاوم ڕۆشن

در سایه شما، هستیم دیگه: له‌ سێبه‌ری ئێوه، هه‌ین ئی‌تر

قابل نداره، مبارک باشه: شایه‌نی نیه، پیرۆز بێت‌

جای احترام دارید، محترم: جێی ڕێزتان هه‌یه، به‌ڕێز‌

خیلی بهش افتخار می‌کنم: فره شانازی پێ ئه‌که‌م

کوچکتم، بزرگوار، ممنون: بچووکتم، گه‌وره، سپاس

دستت درد نکنه، زنده باشی: ده‌ستت نه‌ئێشێ، بژیت‌

انشالله بدون مشکل تموم می‌شه: ایشاالله بێ وهٔ دوای دێت

بهش فکر نکن، هیچی نیست: بیری لێ مه‌که‌وه، شتێک نیه‌

دست از سرش بردار: وازی لێ بێنه‌

مطمئنا می‌تونی، سعیتو بکن: به‌ دڵنیاییه‌وه‌ ئه‌توانی، هەوڵی خۆت بدە

مهم نیست، فراموشش کن: گرینگ نیە، بیری لێ مەکەوە

تو انسان فهمیده‌ای هستی: تۆ مرۆڤێکی تێگەیشتووی

امیدوارم، اشکال نداره: به‌ هیوام (هیوادارم)، قهٔ ناکا

خیلی متاسفم، معذرت: زۆر به‌داخم، ببوره‌

تقاضای بخشش دارم، منو ببخش: داوای لێبوردن ئه‌که‌م، لێم ببوره‌

از تو التماس می‌کنم، ازت، تو رو خدا: له‌تۆ ئه‌پاڕێمه‌وه، لێت، تخوا

جونمی، چشممی، نفسمی: گیانمی، چاومی، هه‌ناسه‌می

خدا به همرات عزیزم: خوات له‌گه‌ڵ خوشه‌ویستم

مواظب خودت باش: چاوت وه‌ خۆتۆ بێت


منبع مطلب: وبلاگ kurdish2714.blogfa.com

مطالب این صفحه ویرایش شده‌ی مطالب وبلاگ فوق می‌باشد.